خانواده جهادگر در گفتگو با زیتون خبر:

اردوهای جهادی نوعی خودسازی است/ محمدیاسین کوچکترین جهادگر اردوهای جهادی/ روحیه جهادی باید به نسل های آینده منتقل شود

پنج شنبه، ۲ شهریور ۱۳۹۶ساعت: ۹:۱۹ ق.ظ | 297 بازدید |   | کد خبر: 42869
42870

علی احمدپور به همراه همسرش زهرا میرزایی و فرزند خردسالشان محمدیاسین که کوچکترین و کم سن ترین جهادگر اردوهای جهادی رودبار را رقم زدند نمونه بارزی از تداوم روحیه جهادی در بین جوانان و خانواده ها را می دهد.

به گزارش زیتون خبر، جهاد همواره به معنای گذشتن از جان نیست، گاهی جهاد در گذشتن از مادیات دنیوی، گذشتن از لذت های زندگی و… معنا می گیرد وگاهی نیز جهاد در قالب خدمت به محرومین و همنوعان جلوه نمایی می کند.

در اردوی جهادی دانشجویان شهرستان رودبار زوج جوانی که همراه فرزند خود برای خدمت به مردم مناطق شرکت کرده بودند را می توان تنها زوج جهادی نام برد. علی احمدپور به همراه همسرش زهرا میرزایی و فرزند خردسالشان محمدیاسین که کوچکترین و کم سن ترین جهادگر اردوهای جهادی رودبار را رقم زدند نمونه بارزی از تداوم روحیه جهادی در بین جوانان و خانواده ها را می دهد.

آنچه می خوانید گفتگوی خواندی خبرنگار زیتون خبر با این زوج جهادگر است.

علی احمدپور متولد ۱۳۶۹ و ساکن شهرک تاریخی هرزویل منجیل است که در پنج اردوی جهادی داخلی و دو اردوی جهادی برون مرزی شرکت کرده است، وی به خبرنگار ما می گوید: تنها به عشق رهبر عزیزم که خدمت به زاغه نشینان و فقرا را مورد تاکید دارند به همراه خانواده وارد عرصه جهادی شدم.

وی ادامه داد: به همراه خانواده در اردوی جهادی شرکت کردم تا قدر آرامشی را که داریم بدانیم و بر خود وظیفه دانستم که مشکلات مردم روستاها که جزو ولی نعتمان هستند را برطرف نماییم.

زهرا میرزایی که برای سومین بار در اردوهای جهادی شرکت می کند نیز می گوید: مدت مدیدی است که همسرم در اردوهای جهادی فعالیت می کند و من هم ترجیح دادم در کنار همسرم آنچه را که در توان دارم را برای خدمت به مردم همنوعم بکار ببندم و این را وظیفه خود می دانم.

این زوج جهادگر در پاسخ به این سئوال که چطور شد بصورت خانوادگی در این اردو شرکت کردید؟ ادامه می دهند: فرهنگ یک جامعه از خانواده شروع می شود، اگر این فرهنگ را از خانواده خودشروع کنیم یقینا نسل های آینده هم با همین فرهنگ بزرگ می شوند و همین امر موجب رشد جامعه می شود.

محمدیاسین را می توان کوچکترین جهادگر نام برد که از همان کودکی خدمت به مردم را از پدر و مادر جهادگرش به یاد می سپارد. احمدپور و میرزایی معتقدند: فرزندمان را همراه خود به اردوی جهادی آوردیم تا به او یاد بدهیم که کمک به همنوع یکی از وظایف ماست و حس مردم دوستی را در وجودش پرورش دهیم تا او نیز با رویکرد جهادی رشد پیدا کند و به نسل های بعدی انتقال دهد.

آقای احمدپور و خانم میرزایی از تلخ و شیرین اردوهای جهادی می گویند و ادامه می دهند: مشکلاتی که مردم با آن مواجه هستند و با مشقت زیاد زندگی روز مره را می گذرانند جزو سختی هاست و خنده روی لبان مردم پس از خدمتی که به آنان می شود جزو شیرینی های اردوی جهادی است.

این خانواده جهادگر، دیدار با خانواده های شهدا و همنشینی با پدران، مادران و برادران شهدا را بهترین برنامه اردوهای جهادی می دانند و می گویند: وقتی به دیدار با خانواده های شهدا می رویم از شهیدشان سخن می گویند و از خاطراتشان برایمان حرف می زنند که می توانیم آن را سرلوحه زندگی خود قرار دهیم.

این زوج جهادگر ادامه می دهند: اردوی های جهادی تا حدود زیادی توانسته است بخشی از مشکلات مردم را رفع و آسان کند. کلاسهایی از قبیل ترویج قرآن و مشاوره توانسته به مردم آگاهی بدهد و همچنین کار عمرانی که بر عهده آقایان بود توانسته بسیاری از مشکلات مردم در بخشهای مختلف را رفع کند.

احمدپور و میرزایی می گویند: اردوی جهادی به این معنا نیست که ما بیاییم و چیزی به مردم یادبدهیم بلکه ما باید در اردوهای جهادی از مردم درس های بزرگی بگیریم، اردوی جهادی کمک می کند تا خودمان را بسازیم و حس همدردی را در خود پرورش دهیم.

انتهای پیام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

8 + = 10